İpleri bir kadına nasıl verdim...

     Uzun zamandır yazmıyordum, Fakat internette bu konuda bir çok babanın maduriyetlerini gördükçe bende birşeyler yazayım dedim.

İnternette dolaşırken en çok ilgimi çeken "bir hafta görmek, bir ömür özlemek... " sözü oldu. Sanırım bizim gibi evlatlarına aşık babalar için özet niteliğinde.

Uzun zamandır ilk yazım olduğu için açıkçası nereden başlayacağımı bilemiyorum. En baştan yani boşanma sürecinden başlamak en mantıklısı.

Aslında evlenmeden öncesinde de eski eşim birden çok defa ayrılmak istemişti benden.

Yok yok en başa gelelim. İlk tanışma sürecine. Tanışmamız tamamı ile imkansızın tesadüfleri üzerine oldu desem yeridir. O detaylara girmeyeceğim ama Merhabalaştığımızda Ben eski eşim ve benim bu hayattaki en yakın arkadaşım Selcan aynı masada bir barda (ki Selcan la bizim uğrak mekanımızdır ) orada bira içiyorduk. Ne olduysa da orda oldu işte. Aslında birinci hatam orda başlar ya , neyse :) Asıl büyük hatayı ben gecesinde eski eşime evlenme teklifi ederek yaptım. Şimdi bakıyorum da bir projeye kurban gitmişim hissi yok değil. Nedenine gelirsek ilişkimizin ilk haftasında durup dururken ayrılmak istedi benden. Anlam verememiştim. Ben sana ilk tanıştığımız gün evlenme teklifi ederken ve sende kabul ederken şimdi neden ayrılıyorsun dedim. Aramızda yoğun tartışmaların sonunda madem ciddisin ailenle tanıştır beni dedi. Biz istanbuldaydık, ailem ankarada yaşıyor. Tamam dedim. 14 şubat günü yani 2 gün sonra biz atladık Ankaraya yola çıktık. İstikamet dedemler, büyükbabamlar ve babamlar. Eşekliğim burda bitmiyor, o kadar eşeğim ki üzerinde para olmadığını bildiğim için çıkarttım cüzdanına 50 lira koydum. O zaman büyük para. Dedim sen benimle geliyorsun, farklı şehirdeyiz. Ya başıma birşey gelse, ya ben şerefsizin teki çıksam. Bu senin emniyet paran geri dönüş paran olsun dedim. Birde evleneceğim kadın ya, artık herşeyimiz nasıl olsa ortak. Ondan mı esirgeyeceğim mantığı. Okuyan varsa bu yazımı içinizden bu kadar da eşeklik fazla be kardeşim diyebilirsiniz.  Deyin çünkü aynen bende diyorum kendime. İnsanın basireti bağlanabiliyormuş.  Neyse Ankara yolculuğumuzda aile büyüklerimden hepsi ile tanıştırdım. Hepsine de diyorum ki bakın işte evlenceğim kadın bu. Bilin. Erkeğiz ya. Ne erkeği eşeğiz eşek.

özeleştiri : Aslında bu hareketimle iplerin hepsini eşime vermiş oldum. Artık o her rest çektiğinde alttan almam lazımdı , çünkü ailemle tanıştırmıştım. Bu iş çocuk oyuncağı değildi. İlişkimizin bundan sonraki kısmı da aynen böyle oldu. Siz siz olun asla aile ile tanıştırdıktan sonra geri dönüşü olmaz korkusuna kapılmayın. Ben kapıldım hayatımın en zor 5 yılını yaşadım.

Geleneklerimiz

Bizler yüzyıllardır büyüklerimize saygı küçüklerimize sevgi söylemiyle büyüdük. Ben 30 yaşıma yaklaştım hala babam eve geldiğinde ayağa kalkarım. Beni geç, babam hala babasını gördüğünde ayağa kalkar. Bazı değerlerimiz vardır bizi biz yapan. Saygı. Hiçbir millette olmayacak kadar özel ve güzel bir saygı. Ben babamı sevmeyebilirim. Ama ona hep saygı duydum.

Demem o ki; Bazı büyüğünü bilmez, daha kişiliğini oturtamamış atasını babasını bilmeyen kişiler. Sözüm size. Bu ülkenin sınırları Atalarımızın kanları ile çizilmiştir. Bunu tartışmaya açmak bile geleneğine özüne saygısızlıktır.  Bu saygısızlığı kim yaparsa karşısındayım. Gitisin vatandaşlıktan çıksın. Kendini nerede rahat hissediyorsa o ülkeye sığınsın. Emin olun bu ülkenin sizin gibilere ihtiyacı yok.

Ekmek yediği kaba sadece tavuklar sıçar. Tavuk kadar beyninizle ortalıkta dolaşmayın.